Bir perde inmiş Gökte metruk Gönlü buruk Kalbi kırık Rüya üstüne Bir gölge sinmiş Aya, güne
Elleri müşfik bir meleğin Dudaklarında gezinen Jilet gibi keskin Kutuplar kadar serin Yitik bir zemheri düşmüş Gözlerinin içine
Tırnakları ojeli bir nine Kucağında uyur tarihin Ve zaman akıp gider dengi dengine Akıl sır ermez ahengine Aktır inancın boyası Ve siyah denilmiş küfrün rengine
GönderenYOLCU, Salı, 19 Ocak 2010 22:40, Yorumlar(0)
